Witajcie!
Lubię jesień, przede wszystkim za odpowiednie do mojego przeżycia temperatury, ale też za kolory, no i za grzybobranie. Nie wiem jak Wy, ale ja uwielbiam zarówno je zbierać jak i jeść.
- JoannaaDorota
Milli „Szept duszy”380s., cz. 1 cyklu „Saga z głębi serca”, literatura
obyczajowa/romans 7/10
2. Dorota Milli „Melodia duszy”346s., cz. 2 cyklu „Saga z głębi
serca”, literatura obyczajowa/romans 7/10
W obu
częściach główna bohaterka (Goja) przechodzi transformację, z osoby oddanej,
podporządkowanej mężowi, w kobietę niezależną, próbującą odnaleźć swoją drogę.
Fajnie się
czyta, ale tutaj w drugiej części było dla mnie za dużo zwracania uwagi na
wszelkie znaki, za dużo tarota, zwracania uwagi na ptaki i ich symbolikę, na godzinę, za dużo kłótni feministyczno-szowinistycznych itp.
Mimo wszystko dobrze się czytało. Lubię książki pani D. Milli, bo zawsze
(chyba) akcję umieszcza w nadmorskich miejscowościach, tym razem to Sopot.
Los jest
nieprzewidywalny, w jednej chwili może odmienić całe życie, w dodatku jak w
dominie, jedna osoba pociąga za sobą wiele innych.
Klaudia ma bardzo
zapracowanych i wciąż nieobecnych rodziców. Jej rodzina jest bardzo bogata, ale
czy to przynosi jej szczęście? Nie ma też szczęścia do przyjaciółek. Jedna
odbiła jej chłopaka, a druga…, no właśnie… Co potrafi wymyślić zaburzona
nastolatka? Jak może zniszczyć życie zarówno swoje jak i innych.
Wspaniała książka.
To moje czwarte spotkanie z autorką i jak do tej pory wszystkie były bardzo
udane.
Opowieść toczy się dwutorowo.
Jedna to czasy II wojny światowej, gdzie główna bohaterka - Helena chcąc
chronić młodszą siostrę, podaje się za nią i zostaje wywieziona do Niemiec na
przymusowe roboty. Druga to rok 2004 i odkrywanie rodzinnej tajemnicy.
Nie wiem, dlaczego książki pani
Rybakiewicz są określane jako literatura obyczajowa/romans. Według mnie to
literatura może i obyczajowa, ale również historyczna.
Rok 1942. Młoda dziewczyna,
Henia, ryzykując życiem ratuje swojego ukochanego Moszka z getta. Przy okazji
ratuje też malutką Chanę, wnuczkę swojej sąsiadki. Przez dwa lata ukrywa się z
nimi w stodołach, lasach, w polu.
Rok 2018, Agata, prawnuczka Heni
pracuje w kancelarii prawnej w Łomży. Pewnego dnia jej klientem zostaje
Benjamin z Izraela, który w Polsce poszukuje swoich korzeni.
Piękna książka, jak każda pani
Rybakiewicz.
Jak podnieść się, kiedy po
pięćdziesiąte wali ci się życie? Wanda po rozwodzie zmienia mieszkanie, później
traci pracę. Boi się czy znajdzie dla siebie zatrudnienie, dlatego zapisuje się
na proponowany przez Urząd Pracy kurs komputerowy. Dzięki oswojeniu komputera
zakłada konto na Instagramie i to okazuje się najlepszym posunięciem.
Nie jest to książka z wielkimi
zwrotami akcji, ale fajnie się czyta, w swoim tempie. Wypływa z niej nauka, że
ważne jest by zamiast chcąc dogodzić wszystkim wokół, lepiej przede wszystkim
najpierw zadbać o siebie.





%20320.jpg)


Piękne grzybki i wspaniały wynik czytelniczy. Pozdrawiam:)
OdpowiedzUsuńNo cóż z grzybów to lubię ja jeść ale nie zbierać, za to lubię łazić po lesie. Ja z tych co jak nie kopną w grzyba to nie zauważą go. Co do kartek to zawsze robiłaś cudne, jestem zauroczona tymi tekturkami , Jeżeli chodzi o książki to przyznaję bez bicia że żadnej nie czytałam ale bardzo lubię książki J. Tekieli i zainteresowałam się książkami D. Mili.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam Cię Aniu serdecznie !!!
Ależ bogaty i różnorodny wrzesień! 🍂❤️ Trochę rękodzieła, trochę grzybobrania i całe mnóstwo książkowych wrażeń – aż miło się to wszystko ogląda i czyta. 😊 Kartki dla kibiców Lecha wyszły przepięknie, a czytelniczy wynik jak zwykle robi wrażenie! 📚👏 Zapisuję sobie kilka tytułów, szczególnie te, które tak wysoko oceniłaś. I teraz jestem ogromnie ciekawa tego wymarzonego spełnienia za tydzień… 🤭 Trzymam kciuki, żeby było dokładnie tak pięknie, jak sobie wymarzyłaś! ❤️
OdpowiedzUsuńDroga Aniu!
OdpowiedzUsuńPrzecudny i bogaty był u Ciebie wrzesień. Grzybków zazdroszczę. U mnie w lesie i na targu żadnego. Kartki prześliczne. Nie znam żadnej z polecanych przez Ciebie książek. Zapisuję wszystkie tytuły. Pozdrawiam jesiennie:)
Przepiękne grzybki w szczególności te zrobione. Prześliczne karteczki stworzyłaś Aniu 😀 oj ale zaczytany rok i jak nic rekordowy , pochłaniasz te książki w niesamowitym tępie ,ale jak są chęci to i życzę wspaniałych opowieści . Ciekawe przeczytane, może uda mi się coś dorwać Tekieli juz bym czytała 😀 pozdrawiam serdecznie i spełniaj marzenia - powodzenia
OdpowiedzUsuńTe wydziergane grzybki są boskie. Ale te prawdziwe to niech będą tylko jadalne :). Twoje kartki są świetne, ale ta dla Alana skradła moje serce. Pozdrawiam
OdpowiedzUsuńŻyczę spełnienia marzeń :)
OdpowiedzUsuńKartki rewelacyjne i bardzo różniące się od tych, które oglądam na co dzień.
Wynik czytelniczy też wspaniały i cieszę się, że wszystkie lektury udane.
Pozdrawiam serdecznie
Grzyby jeść lubię, ale nie potrafię i nie znam się na nich. Za to te szydełkowe u Ciebie podziwiam, są piękne. Super te kartki Aniu zrobiłaś :)
OdpowiedzUsuńKocham grzyby ale nie zbieram. Boje się. Kartki cudne.
OdpowiedzUsuńJak to jesienią - książek i grzybów u Ciebie w bród. Pozdrawiam :-)
OdpowiedzUsuń